رجبعلی گلزار

از اساتيد فن شعر و ادب و شاعر معروف اصفهاني و صاحب ديوان اشعار است. در مطلع ديوان اشعارش اين شعر نوشته شده است. مرتب كردم اين ديوان به نام احمد و آلش مگر خواننده روزي به خير از من كند يادي در اين ديوان كه گلزاري است گلزار از گل آكنده اميد است از دعاي خير نيكان در صف محشر كه تا گردد شفاعت خواه در روز شمار از من مگر آيندگان گيرند وقتي اعتبار از من فكندم عكسي از خود تا بماند يادگار از من بشويد گرد عصيان ابر لطف كردگار از من بر روي سنگ قبرش غزلي با مطلع ذيل حك شده است: چو بلبل اين همه افغان و آه از آن دارم كه مرغ قدسم و در خاك آشيان دارم وي در سال 1366هـ .ق فوت نمودند و او را در تكيه اي كه بعدها به نام خودش معروف شد دفن كردند.